Nowy scenariusz – Terror show

Posted by in Blog

Zdecydowałem się na publikację jednego z moich starych scenariuszy, mianowicie tekstu pod tytułem Terror show. Jest to czarna komedia, którą napisałem w 2011 roku i później w roku 2013 wprowadziłem duży pakiet poprawek. Niebawem planuję opublikować tutaj jeszcze jeden scenariusz, więc bądźcie czujni, tymczasem zapraszam do lektury scenariusza, który znajdziecie w dziale ebook, a także do lektury poniższego treatmentu, który przybliży wam fabułę Terror show i sylwetki bohaterów:

Logline: Kto dziś wieczór zginie, i kto za to odpowie, spytaj telewizji, ona prawdę powie…

Wyobraź sobie, że montaż poszczególnych scen wygląda tak, jak przełączanie kanałów w telewizorze. Wyobraź sobie, że każdy z wzajemnie przeplatających się epizodów posiada formę widowiska telewizyjnego. Wyobraź sobie, że w ten sposób ktoś opowiada historię terrorystycznego napadu na aulę, w której odbywał się konkurs Chopinowski. Takim właśnie makabrycznym spektaklem jest Terror Show.

Poszczególne sceny przybierają tutaj formy charakterystyczne dla, między innymi: reportażu, reklamy, filmu dokumentalnego, wróżki telewizyjnej, debaty politycznej, czy też reality show, a wszystko to obserwuje szef telewizji na swojej ścianie z dziesiątkami ekranów. Terror Show to widowisko, w którym cały dyskurs medialny albo został przez przypadek wzięty na poważnie, albo po prostu, pomimo jego wręcz nierealnej treści, okazuje się być faktem. Jest to także kino rozrywkowe, żonglujące gdzieś między poważnymi tematami, niezwykłą brutalnością oraz komiksowym kiczem, charakterystycznym dla kina klasy B. Terror Show to czarna i bardzo kontrowersyjna komedia, tylko dla odważnych…

Aula, w której odbywa się konkurs muzyki klasycznej, zostaje zaatakowana przez grupę terrorystów, którzy za bardzo uwierzyli w to, co widzieli w telewizji. Teraz żądają likwidacji wszystkich tajnych więzień CIA, których kiedyś były może dwa, jednak dawno już zostały zlikwidowane. Do wnętrza auli wkrada się młoda, ambitna dziennikarka, która szybko staje się zakładniczką terrorystów. Sami zbrodniarze przy pomocy kamery telewizyjnej zaczynają emitować swój makabryczny program.

Terrorystów pragnie zlikwidować Robert – policjant, dowódca oddziałów specjalnych. Robert ma osobiste porachunki z talibami. W Afganistanie stracił bowiem brata bliźniaka. Teraz nadzoruje całą akcję przerażony, że w każdej chwili dowodzenie, a co za tym idzie możliwość zemsty, może mu odebrać wojsko.

W tym czasie jeden z polityków, który znalazł się akurat w pobliżu, zaczyna odgrywać znaczącą rolę w całym wydarzeniu. Przejmując dowodzenie nad dyplomatyczną i polityczną częścią akcji, zaczyna budować swój wizerunek polityka zdecydowanego, nieugiętego ale i zarazem gotowego pomóc w potrzebie: okryć płaszczem uwolnioną zakładniczkę, chociaż w tym wszystkim często posuwa się do inscenizacji. Cóż, w końcu telewizja jest po jego stronie.

Szczęśliwie w mieście znalazł się także amerykański negocjator, który prowadził tutaj swoje szkolenia. Teraz, używając jako żywych tarcz swoich pomocników (bo sam mówi tylko po angielsku) rozpoczyna negocjacje z terrorystami. W międzyczasie w USA wychodzi na jaw, że tenże negocjator brał udział w całkowicie inscenizowanej przez CIA wojnie w Afryce. Sam okazuje się być zdziwiony, gdy dowiaduje się, że przed chwilą negocjował z prawdziwymi terrorystami. Był bowiem święcie przekonany, że to kolejna akcja wyreżyserowana tylko po to, aby mógł się wykazać.

Jak gdyby na uboczu całego tego zamieszania znajduje się Leszek – były prezenter telewizyjny, prowadzący swój program o nazwie „To niemożliwe”, w któryś śledził rządowe tajemnice, paranormalne historie i wszelkiego rodzaju teorie spiskowe. To właśnie Leszek był autorem programu o kilkunastu wciąż działających tajnych więzieniach CIA, który obejrzeli terroryści, jednak dopiero emisja programu o tajnym projekcie stworzenia przez rząd Jaruzelskiego w latach 80 super żołnierza (oczywiście na bazie materiałów hitlerowskich naukowców pracujących nad podobnym projektem) sprawiła, że Leszek pod naciskiem rządu traci pracę. Dziś błąka się po mieście razem z psem należącym do swojej żony, którą podejrzewa o zdradę. Nie wie jeszcze, że przyjdzie mu odegrać najważniejszą rolę w całym tym przedstawieniu, i dzięki jego determinacji telewizja przestanie istnieć, choćby na krótką chwilę. Jego żona zdradza go bowiem z szefem wszystkich szefów – właścicielem telewizji, tym który ogląda wszystkie wydarzenia i który pośrednio decyduje o każdym cięciu w filmie. Cóż zrobi Leszek, kiedy w jego ręce wpadnie jedna z rozbrojonych bomb podłożona przez terrorystów pod aulę?

Poza nimi mamy także mnóstwo innych postaci, takich jak wróżka telewizyjna, której wróżby okazują się być niezwykle trafne, pierwsza dama, która wykazuje się niezwykła odwagą, czy też niespodziewanie pojawiający się po koniec filmu super żołnierz – najtajniejszy projekt Rzeczypospolitej. Wszystko przerywane jest absurdalnymi reklamami, debatami telewizyjnymi na temat klonowania i modyfikacji genetycznej chomików, czy też dziwacznymi teleturniejami pełnymi elementów budzących grozę. Telewizja dawno już nie była tak absurdalnie makabryczna, i zarazem tak bliska prawdy o sobie.

Jest więc to historia telewizyjnego wydarzenia, sztucznie udramatyzowanego i wykorzystanego przez różne grupy, dla własnych celów, na wszelkie możliwe sposoby. Prawdziwym narzędziem terroru okazuje się być właśnie telewizor, a nie bomby i karabiny, w które uzbrojeni są talibowie. Znamienitym faktem jest to, że to właśnie o odbiornik telewizyjny proszą terroryści w pierwszej kolejności. Aż do samego końca obserwujemy mechanizmy, które rządzą dobrym telewizyjnym show. Jest krew, są decyzję, które sam widz musi podjąć, tragiczna miłość i cudowne spotkanie po latach z bliską osobą. A sam koniec okaże się całkiem niespodziewany…

Charakterystyka postaci:

Robert (35)

Szef departamentu antyterrorystycznego policji. Kilka lat temu stracił w Afganistanie brata bliźniaka, który był dla niego wzorem do naśladowania. Robert jest osobą raczej lekko podchodzącą do życia, radosną, jednak talibowie w jego regionie wymuszają na nim działanie na pełnych obrotach. W końcu to też prywatna zemsta. Roberta prześladują także sitcomowe śmiechy, które jedynie on słyszy. Sam jest troszkę postacią jakby wyjętą z sitcomu.

Leszek (55)

Ciapowaty prezenter telewizyjny, który najlepsze lata w branży ma już za sobą. Niczym Iron Idem z filmu Szulkina, przed kamerami przebiera się w srebrną perukę, grając kogoś zupełnie innego – pewnego siebie i wszystkowiedzącego śledczego wszelkich spisków. Tak naprawdę, w życiu, nie potrafi poradzić sobie nawet z żoną, która go zdradza i musi całymi dniami zajmować się jej psem – białym pudlem z pięknymi loczkami. Leszek prowadził swego czasu program „To niemożliwe”, w którym tropił spiski i paranormalne historie. Dziś, kiedy stracił pracę, nic mu już nie zostało.

Alicja (30)

Ambitna dziennikarka, która zajmuje się w telewizji mniej ważnymi transmisjami. Jej marzeniem jest praca w głównym wydaniu wiadomości, zamiast tego musi jeździć po głupich festynach i konkursach, które nikogo nie interesują. Jej mąż pracuje w konkurencyjnej telewizji, w głównym wydaniu wiadomości, co jeszcze bardziej ją nakręca. Kiedy dostaje okazje, aby pojawić się w głównym wydaniu, decyduje się zrobić coś szalonego – wejść przez kanał wentylacyjny do auli, którą zajęli terroryści. Nie wszystko idzie jednak po jej myśli.

Szef wszystkich szefów (60)

Największa szycha w telewizji. Władca snów, król oglądalności, główny cenzor, bóg czasu antenowego, szara eminencja całego tego biznesu. A prywatnie to tęgi, starszy facet, który całymi dniami siedzi przed ekranem zbudowanym z dziesiątków telewizorów i ma oko na wszystko. Zdaje się, że nigdy nie opuszcza miejsca pracy. Nawet schadzki z żoną Leszka odbywają się w tym jego centrum zarządzania wszystkim.

Smith (45)

Amerykański negocjator. Chłopak z teksasu, w kowbojskich butach, żujący tytoń. Wygląda, jakby nigdy nie zaznał strachu. Okazuje się jednak, że to poza. W negocjacjach pomagają mu jego nieocenieni tłumacze, którzy zawsze idą na pierwszy ogień, a Smith siedzi w bezpiecznym miejscu i negocjuje przy pomocy mikrofonu. Smith jest wplątany w kilka afer, które akurat wychodzą na światło dzienne. Okazuje się, że większość jego słynnych akcji było reżyserowanych. Jest więc błaznem, aktorem i oszustem, czyli krótko mówiąc, kolejną gwiazdą telewizji.

Relib (33)

Afgański terrorysta. Talib. Psychopata i morderca z zacięciem telewizyjnego kaznodziei. Jest gotów zrobić wszystko, aby rząd spełnił jego żądania, a gdy w jego ręce trafia kamera z przekaźnikiem telewizyjnym, objawia się w nim talent do prowadzenia show. Bardzo krwawego show. Nie jest świadom tego, że został oszukany. Nie ma już żadnych tajnych więzień, transmisja idzie tylko do lokalnej telewizji, a on sam jest zwykłym głupcem, który zwyczajnie uwierzył w to, co zobaczył na ekranie. Czy jednak przez to staje się mniej niebezpieczny? Wręcz przeciwnie. Jeśli bowiem praktyczne cele nie mogą zostać osiągnięte, to zawsze zostaje szlachetna śmierć w imię Allaha…